Skuteczne zarządzanie opornością jest kluczowym punktem nauczania, trenowania , facylitowania i prowadzenia innych. Opór może powodować poczucie niepewności, niekompetencji, frustracji, beznadziejności, stresu i wypalenia zawodowego. Kiedy uczucia te są przekazywane pośrednio klientom, powstaje dodatkowy opór i negatywna spirala. Aby skutecznie radzić sobie z oporem, warto zrozumieć jego wiele możliwych interpretacji i przejawów.
Jeśli zajmujesz się pracą z ludźmi, bez względu na to, jak bardzo jesteś niesamowity, zdolnym nauczycielem, jakie masz doświadczenie ect. nadejdzie moment, kiedy u twojego ucznia pojawi się opór
- na pozostawanie w zaangażowaniu i w działaniu.
- na eksplorowanie określonego tematu.
- na pomysł, który wprowadziłaś.
- na wykonywanie ćwiczeń z pełną obecnością i otwartością.
Zrozumienie i opracowanie osobistej metodologii pracy
z oporem pozwala na:
DEFINICJA: Opór to nie jedno. Słowo „opór” w rzeczywistości reprezentuje szereg reakcji i interakcji. Aby skutecznie radzić sobie z oporem, powinieneś zrozumieć jego wiele możliwych interpretacji i przejawów.
- Zachowanie komfortu emocjonalnego
- Uniknięcie daremnych bitew z klientami.
- Ochronę przed byciem wciągniętym w stan zablokowania, którego doświadczają klienci.
- Zachowanie obiektywizmu, ustalając jasną perspektywę na to, co się dzieje.
- Dostrzeganie oporu z dużym wyprzedzeniem, pozwala na pozostanie spokojnym i wyregulowanym.
- Szybsze dotarcie do krytycznych problemów. W ten sposób szybciej dochodzisz do miejsca w którym, możesz być pomocny. Twoje zrozumienie i wygoda z oporem skróci również czas pracy.
Zanim zaczniemy zmniejszać opór i z nim pracować musimy go usłyszeć , uszanować i uznać. Należy go potraktować znacznie poważniej i głębiej, niż tylko, jako przeszkodę lub utrudnienie.
Jest sporo energii w oporze , przez którą czujemy się uwięzieni.
TO ENERGIA W NADMIARZE.
W odpowiednich warunkach, można ją uwolnić i przekierować, aby posłużyła do pokonania przeciwności.
Podstawowe Błędy Wzmacniające Opór Klienta.
- Zgodność Celi lub Intencji.
Klient powinien być aktywnym uczestnikiem ustalania celu. Kiedy pojawia sie stwierdzenie ,że klient nie pracuje, nie dąży do celu , nie wykazuje postępów.
Pytanie:
Czy wasz cel jest wspólny?
Czy zgodny jest z aktualnymi celami , potrzebami i pragnieniami klienta ? - Brak zrozumienia Kluczowego problemu.
Powodem, dla którego ludzie nie są w stanie poradzić sobie z możliwym rozwiązaniem, jest to, że rozwiązanie jest zbyt przerażające. Wprowadzanie zmian niezbędnych do rozwiązania problemów w ich życiu przeraża ich . W ten sposób znacznie łatwiej jest w ogóle nie rozpoznać w czym problem.
Opór może pojawić się, kiedy skupiamy dyskusję na niewłaściwym problemie lub wyzwaniu, np. takim do którego nie należy podchodzić, dopóki inne problemy nie zostaną rozwiązane, a przynajmniej częściowo rozwiązane, (W takich przypadkach terapeuci wyprzedzili klientów w zakresie rozwiązywania problemów.) lub skupiamy się na tym, co nie nie jest powiązane z intencją czy celem.
Im bardziej przerażające jest rozwiązanie, tym bardziej prawdopodobne jest, że klienci będą tańczyć wokół prawdziwego problemu. - KTO GDZIE KIEDY Niezbędny składnik niezbędny składnik pracy w przypadku oporu.
Znacznie trudniej komukolwiek pomóc, kiedy mówisz w ogólnikach, dopóki problem nie zostanie określony wokół konkretnej osoby, miejsca i czasu możesz mieć ważenia kręcenia się w kółko lub latania po różnych orbitach bez celu. - Pułapka Bycia Ekspertem
Im bardziej stajesz się ekspertem, tym bardziej dajesz klientowi coś, czemu można się oprzeć. Co więcej, im bardziej jesteś ekspertem, tym mniej psychologicznej swobody a klient nie musi sam odkrywać możliwości.
Zasad jest prosta
Im bardziej oporni klienci ,tym mniej musisz wiedzieć i bardziej być ciekawym. Im mniej oporni klienci, tym bardziej możesz dzielić się swoją ekspertyza i wiedzą. - Czas jest Kluczowy a metoda „Baby Steps” to nie frazes.
Najczęstsze błędy związane z czasem polegają na wprowadzaniu nowych pomysłów, zanim klient będzie gotowy je zaakceptować.
W wielu dziedzinach życia musisz zwolnić, aby przyspieszyć. Nauczanie i pozwalanie klientom na podejmowanie mniejszych kroków, są istotnymi elementami skutecznej pomocy i nauczania.
Aby nie spieszyć się z twoim klientem, sugeruję, abyś ciągle zadawała sobie pytanie: „Co mogę powiedzieć, aby wprowadzić mojego klienta na najmniejszy z możliwych do wykonania kroków w kierunku, rozwiązania problemu?”
Możesz użyć w tym celu metody skalowania.
Zaproszenie do Wzięcia Bólu
Do pewnego stopnia wszyscy klienci chcą uwolnić się od bólu bez cierpienia. Nie chcą przechodzić się przez swój ból, chcieliby go całkowicie uniknąć. Klienci chcieliby, abyś po prostu usunął ich ból bez dodatkowego stresu. W rezultacie wszyscy klienci będą – w różnym stopniu – „zapraszać” cię do wzięcia bólu. Mimo że ostatecznym celem jest poprawienie samopoczucia klientów, samo w sobie nie powinno być głównym celem.
Jest to różnica między żałowaniem, użalaniem się a empatią. Empatia uznaje i szanuje cierpienie klientów ale nie użala się, wzmacniając tym samy zacięcie i urazę u klientów.
Typowe sposoby zaproszenia do wzięcia bólu: obejmują
- wyrażanie problemów w postaci tylko faktów;
- proszenie o radę („tak, ale” i rzadki akceptowanie propozycji);
- wyrażanie problemów przy jednoczesnym unikaniu trudnej i poważnej dyskusji na temat alternatywnych działań;
- chęć, aby terapeuta zmienił zachowanie osoby nieobecnej;
- oraz kadrowanie sytuacji w sposób wyraźnie nierozwiązywalny.
Wysyłamy wiadomość, że zaakceptowaliśmy przyjęcie bólu, poprzez nasze działania, słowa, których używamy, i ton, w którym są wyrażone. Jest to często dość subtelne. Oto klika podstawowych sygnałów:
użycie zaimka „my” w odniesieniu do własności problemu. Oznacza, że uznaliśmy rozwiązanie problemu za nasze zadanie. „ Musimy zobaczyć, jak możemy to rozwiązać”,
- przesunięcie napięcia ( terapeutycznego, edukacyjnego, z klienta na nas.
nadmierne ściganie klientów i utrzymywanie ich w pracy, gdy wydają się niezmotywowani.
- przejmowanie nadmiernej odpowiedzialności